Leedvermaak

Hoewel ik niet de enige ben moet ik toegeven dat ik absoluut niet kan omgaan met technologie en computers. Niet erg handig als er in Coronatijden veel digitaal wordt aangeboden. Toch zat ik er laatst klaar voor en bevond ik mezelf onder de paar gelukkige medemensen die wél begrepen hoe het waardeloze gratis vergaderprogramma werkte. 

Het bleek dus naast een kans om vanuit je eigen woonkamer kennis op te doen ook een gratis lesje frustratietolerantie. Blijkbaar is na maanden Coronawerken nog niet bij mensen doorgedrongen wat icoontjes betekenen en begrijpen de mensen die zo’n scholing geven ook nog niet helemaal hoe je zoiets kan doen zonder 10 minuten te verspillen aan het checken of iedereen aanwezig is. Aan het einde van de avond was ik dan ook buitengewoon trots op mezelf. Niet om de onhandigheid van mijn mede-deelnemers, maar vooral omdat ik heerlijk kon lachen om hun gevloek en getier over het stomme programma. Niemand kon me immers horen of zien.